Naśladowanie zachowań i praktyk jest kluczową cechą
konstytutywną homo sapiens. Wtórną adaptacją tego
pakietu cech dziedziczonych i fizjologicznych stała się zdolność do ultrakooperacji – skalowania w górę kooperujących społeczności. Budowanie cywilizacji i imperiów jest najwyższą formą tej zdolności.